Krąg papeza jego budowa i funkcje

Krąg Papeza - element układu limbicznego po raz pierwszy opisany przez naukowca Jamesa Papeza w 1937 roku.

Krąg ten opisuje drogę konfiguracji zamkniętej niektórych z zespoleń limbicznych. Pamięć istnieje w nich dopóty, dopóki informacja krąży w tym kręgu.

Nowe badania w neuroanatomii przynoszą nowe wnioski dotyczące dróg Krągu Papeza. Rozważa się również większe zamknięte konfiguracje włączające inne struktury anatomiczne mózgowia:

•  (łac. hypothalamus)
•  (łac. corpus amygdaloideum)
•  (łac. gyrus parahippocampalis)
•  (łac. septum pellucidum)

Kredyt Studencki

Objawy uszkodzenia funkcjonalnego jądra migdałowatego

Uszkodzenie ciała migdałowatego może objawiać się u pacjenta następująco:

• spadek lub całkowity brak modulacji czynności podwzgórza
• spadek lub całkowity brak rozróżniania rzeczy jadalnych i niejadalnych
• łagodność, brak poczucia strachu
• nadmierna aktywność seksualna
• kredyty studenckie pko
• oślepienie
• objawy padaczkowe

Ciało migdałowate to ośrodek występujący jedynie u ssaków.

Budowa jądra migdałowatego

W obrębie ciała migdałowatego wyróżnia się dwie części:

• korowo-przyśrodkową - starsza filogenetycznie; spełnia rolę pobudzającą. Zbudowana jest z trzech głównych kompleksów jąder:
  • korowy
  • przyśrodkowy
  • środkowy
• podstawno-boczną; młodsza filogenetycznie; spełnia rolę hamującą. Zbudowana jest z dwóch dużych kompleksów jąder: 
• bocznego
• podstawowego

Informacje docierające do ciała migdałowatego dochodzą do zespołu jąder bocznych, skąd przekazywane są do zespołu jąder podstawnych. W ich obrębie zachodzi analiza i przetworzenie napływających informacji oraz porównanie ich z zapamiętanymi wzorcami pamięci emocjonalnej. Wynik zostaje przekazany do jądra środkowego, który wysyła na zewnątrz polecenia wykonawcze. Informacje docierają do przedwzgórza i narządów efektorowych.

Jądro migdałowate i rola w zespole aspergera bądź zaburzeniach autystycznych

Jądro migdałowate, ciało migdałowate ( corpus amygdaloideum) - część układu limbicznego,  ośrodek mózgowy, znajdujący się między biegunem skroniowym półkuli mózgu a rogiem dolnym komory bocznej (anatomia i zależności między poszczególnymi częściami są jak dotąd sprawą sporną).

Ciało migdałowate ma bogaty system połączeń aferentnych (dochodzące) i eferentnych (wychodzące), zarówno podkorowych, jak i korowych.

Po raz pierwszy ciało migdałowate zostało wyróżnione jako odrębna część mózgowia na początku XIX wieku, a nazwa została nadana ze względu na podobieństwo kształtu do migdałów.